دارد نجس ، و بقيهء آن پاك است ، پس اگر به بيرون دهان يا بينى برسد ، مقدارى را كه انسان يقين دارد جاى نجس اخلاط به آن رسيده ، نجس است ، و محلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد . مسأله 133 - اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند چنانچه آب طورى زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود ، آب آفتابه نجس مىشود ، ولى اگر آبى كه از زير آفتابه خارج مىشود در زمين فرو رود يا جارى شود به نحوى كه با آب داخل آن يكى حساب نشود ، آب آفتابه نجس نمىشود . مسأله 134 - اگر چيزى داخل بدن شود و به نجاست برسد ، در صورتى كه بعد از بيرون آمدن ، آلوده به نجاست نباشد پاك است ، پس اگر اسباب اماله يا آب آن در مخرج غائط وارد شود ، يا سوزن و چاقو و مانند اينها در بدن فرو رود و بعد از بيرون آمدن ، به نجاست آلوده نباشد نجس نيست . و همچنين است آب دهان و بينى اگر در داخل به خون برسد و بعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد . احكام نجاسات مسأله 135 - نجس كردن خط و ورق قرآن حرام است ، و اگر نجس شود بايد فوراً آن را آب بكشند . مسأله 136 - اگر جلد قرآن نجس شود در صورتى كه بىاحترامى به قرآن باشد بايد آن را آب بكشند . مسأله 137 - گذاشتن قرآن روى عين نجس ، مانند خون و مردار اگرچه آن عين نجس خشك باشد حرام است ، و برداشتن قرآن از روى آن واجب مىباشد . مسأله 138 - نوشتن قرآن با مركب نجس ، اگرچه يك حرف آن باشد حرام است . و اگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا به واسطهء تراشيدن و مانند آن كارى كنند كه از بين برود .